Mowa ciała podczas rozmowy rekrutacyjnej

Język ciała komplikuje nam często życie, zarówno w relacjach prywatnych jak i oficjalnych. Rozmowa kwalifikacyjna jest specyficzną sytuacją, od której przebiegu zależy bardzo wiele. Dlatego warto wziąć pod uwagę wszystkie konsekwencje wynikające z komunikacji niewerbalnej.

Mowa ciała rekrutera

Rozmowy kwalifikacyjne bywają różne - mogą mieć charakter bardzo oficjalny, lub swobodny. Rekruterzy mają różne nastawienie do kandydatów i intencje. Niektórzy są „prawdziwi”, inni przechodzą specjalne treningi interpersonalne, na których uczą się kontrolować swoje odruchy. Tak, czy inaczej, to oni dyktują warunki i nadają kierunek dyskusji. Mając na uwadze znaczenie mowy ciała, można jedynie poprawić sobie samopoczucie w tej stresującej sytuacji, poszukując „prawdy” w przekazach, lub uświadamiając sobie, że niektóre nieprzyjemne zabiegi rekruterów są celowymi „chwytami”.

Niezgodne komunikaty kandydata

W języku polskim istnieją  powiedzenia, wiążące się z niespójnością komunikatów werbalnych i niewerbalnych. „Robienie dobrej miny do złej gry”, „nadrabianie miną”- mają wyraźnie wydźwięk negatywny. W każdym aspekcie życia chcielibyśmy spotykać się ze szczerością i mieć do czynienia z ludźmi godnymi zaufania. Pracodawcom również zależy na tych wartościach, dlatego udawanie podczas rozmowy kwalifikacyjnej kogoś, kim się nie jest, nie wychodzi kandydatom na dobre. Nawet najlepszy scenariusz, w którym osoba starająca się o pracę przewidzi pytania rekrutera i przygotuje na nie odpowiedzi może spalić na panewce, kiedy do głosu dojdzie mowa ciała. Słowa nie zawsze przekonują tak efektywnie, jak choćby potwierdzające wiarygodność spojrzenie, czy odzwierciedlająca pewność siebie i opanowanie gestykulacja. Przeczenie mową ciała temu, co komunikuje się słowami może zniechęcić rekruterów do kandydata.

Poczucie własnej wartości i świadomość atrakcyjności na rynku pracy, najczęściej stawiają kandydatów w dobrej pozycji wyjściowej i pomagają w procesie rekrutacji. Są jednak osoby, które pewność siebie mylą z arogancją, a czasem nawet brakiem ogłady. Zbyt wymowne, dominujące gesty, które mogą pojawić się nawet nieświadomie, zrażają rekruterów. Kandydat jest przecież osobą, która musi wtopić się w pewną strukturę organizacyjną, musi znać swoje miejsce w hierarchii. Jeśli już w czasie rozmowy kwalifikacyjnej próbuje zdominować rekruterów - nie wróży to dobrze przyszłej współpracy.

Co zrobić, aby wypaść dobrze?

Licząc się z tym, że ciało ma czasem do powiedzenia więcej, niż my sami byśmy tego chcieli, musimy być przygotowani na nieprzewidziane okoliczności i zdarzenia w procesie rekrutacji. Nawet najlepszy trening interpersonalny nie zmieni charakterystycznych dla kandydata nawyków,  czy sposobów reakcji na bodźce.  Znając zasady sawuarwiwru, sposoby dobrego prezentowania się, metody panowania nad emocjami, kandydat jest teoretycznie gotów grać rolę idealnego pracownika.  Niestety praktyka pokazuje,  że takie przygotowanie nie wystarcza. W sytuacjach napięcia emocjonalnego, kiedy wszystko zostaje postawione na jedną kartę, w niepamięć idą wpojone zasady i dochodzi do głosu ludzka natura. Dlatego warto pracować nad sobą, starając się pogłębiać swoje kompetencje komunikacyjne, ale nie można zdać się na wyćwiczone umiejętności w stu procentach. Grunt, to dobre przygotowanie merytoryczne i na tym przed rozmową kwalifikacyjną należy się skupić.